Ablacja

Ablacja przezskórna jest zabiegiem kardiologicznym, który wykonywany jest w celu trwałego wyleczenie rodzaju zaburzenia rytmu serca nazywanego częstoskurczem. To zabieg polegający na zniszczeniu fragmentu mięśnia sercowego odpowiedzialnego za powstawanie zaburzeń rytmu. W tym celu wprowadza się do serca elektrodę, która w pierwszym etapie zabiegu przeprowadza badanie elektrofizjologiczne. Pozwala to dokładnie zlokalizować źródło arytmii. Następnie za pomocą energii wywołuje się martwicę w tym miejscu. Po zniszczeniu wykonuje się kontrolne badanie elektrofizjologiczne. Ablacja nie wymaga znieczulenia ogólnego. Pacjent dostaje tylko leki uspokajające i środki przeciwbólowe. To zabieg bezpieczny, ryzyko powstania powikłań jest mniejsze niż 1%. Leczenie można stosować u pacjentów w każdym wieku, a wskazaniem do niego jest występowanie nawracających, objawowych arytmii takich jak:

  • napadowe częstoskurcze,
  • zespół preekscytacji (WPW – zespół Wolffa-Parkinsona-White’a),
  • trzepotanie i migotanie przedsionków,
  • komorowe zaburzenia rytmu.

 

Przezskórna ablacja zaburzeń rytmu serca jest uznaną metodą interwencyjnego leczenia zaburzeń rytmu serca o dużej skuteczności, która przekłada się m.in. na:

  • pełną likwidację lub (istotną) redukcję objawów;
  • (istotną) poprawę jakości życia pacjentów;
  • brak konieczności lub zmniejszenie leczenia farmakologicznego po zabiegu;
  • całkowitą lub częściową redukcję liczby hospitalizacji związanych z nawrotami arytmii;
  • istotne ograniczenie kosztów leczenia pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (m.in. poprzez mniejsze koszty hospitalizacji, mniejsze koszty farmakoterapii, mniejszą liczbę absencji w pracy);
  • prewencję istotnych powikłań związanych z nawrotami lub nasileniem arytmii (przykład: zasłabnięcie, omdlenie, wstrząs, obrzęk płuc, zatorowość płucna, ostry zespół wieńcowy, nagła śmierć sercowa);
  • prewencję rozwoju kardiomiopatii arytmicznej (przykład: ablacja migotania i trzepotania przedsionków, ablacja ustawicznych częstoskurczów nadkomorowych, ablacja komorowych zaburzeń rytmu serca);
    prewencję rozwoju niewydolności serca (przykład: ablacja migotania i trzepotania przedsionków, ablacja ustawicznych częstoskurczów nadkomorowych, ablacja komorowych zaburzeń rytmu serca;
    prewencję nagłego zgonu sercowego (ablacja w zespole WPW, ablacja komorowych zaburzeń rytmu serca);
    prewencję udaru mózgowego (przykład: ablacja migotania i trzepotania przedsionków).

 

Zabieg ablacji zaburzeń rytmu serca jest tylko jednym z elementów leczenia pacjenta z arytmią. Podstawowymi elementami kompleksowej opieki nad takim chorym jest:

  •  identyfikacja i leczenie przyczynowe (np. choroby niedokrwiennej serca u pacjentów z komorowymi zaburzeniami rytmu);
  • ograniczanie i, w miarę możliwości, usuwanie czynników predysponujących do arytmii (np. zwalczanie otyłości, kontrola nadciśnienia i cukrzycy u pacjentów z nawracającymi migotaniami przedsionków);
  • wczesne leczenie interwencyjne (np. u młodych pacjentów napadowym migotaniem przedsionków bez chorób współistniejących, usunięcie arytmii przed planowaną ciążą u młodych pacjentek);
  • ciągła współpraca lekarza rodzinnego i specjalisty (kardiologa, elektrofizjologa).

Powrót do strony głównej